شعر 1140

யாம்கண்ணின் காண நகுப அறிவில்லார்
யாம்பட்ட தாம்படா ஆறு.

মূৰ্খবোৰে মোৰ চকুৰ সন্মুখত হাঁহি থাকে; কিয়নো সিহঁতে মই ভুগি থকা যন্ত্ৰণাখিনি লাভ কৰা নাই।

যারা আমার মত বিচ্ছেদের যন্ত্রণা অনুভব করেনি এমন অজ্ঞ মানুষ আমার অবস্থা দেখে আমার সামনে আমাকে ঠাট্টা করছে।

जाम्बा मानसिफोरा आंनि मेगन सिगाङाव मिनिबाय थायो; मानोना बिसोर आं सैनांनाय जारलाखौ मोनाखै।

मेरे साईं बिरहा दी पीड़, नेईं भोगन जो लोक,
मेरा मौजू लैंदे रौह्ंदे, बे-अकले न ओह् लोक।

મમ સદૃશ જેણે ભોગવી નથી પ્રેમ-પીડા
એ બુદ્ધિવિહીન વિહસે છે મમ સમ્મુખ.

मेरी तरह विरह-दर्द, ना भोगे जो लोग।
मेरी हंसी उड़ाते, बुद्धिहीन वे लोग॥

ನನ್ನ ಅವಸ್ಥೆ ಕಂಡು ನಗುವರವರು ಬುದ್ಧಿಗೇಡಿಗಳು
ಅವರೇನು ಬಲ್ಲರು ನನ್ನ ಕಷ್ಟಗಳ.

यस नय म्योन हियु गछ़े ।
तस क्याह छुय सुयि असे ।

ಹಾಂವ ಬೊಗ್ಗಿಲೆ ವಿರಹ ಬೊಗ್ಗನ ನಾತ್ತಿಲೆ ಮೂರ್ಖ,
ಮಕ್ಕ ದಿಶ್ಚೆ ತಸಿ ಹಾಸ್ಯ ಕರತಾತಿ।।

हमरा जेँका विरह-वेदना, नहि भोगय जे लोक ।
हमर मजाक उड़ावे, बुद्धिहीन ओ लोक ॥

എൻ മുന്നിൽ നിന്നു ചിരിക്കുന്നു മൂഢർ
ഈ ദുഃഖം അറിയായ്കയാൽ.

খাঙলিবা নুংশি-মৈচাক অমসুং ফুইনা ফুইনা হোল্লিবা নিংশাসোরসি মখোয়নদি খঙদবনা অপঙবা মীওইশিংনা ঐঙোন্দা নোক্নরকই৷

मला पाहून लोक हसतात। ज्या वेदना मला सोसाव्या लागत
आहेत त्याची त्यांना काय कल्पना।

मेरै सम्मुख ममाथि नै हाँस्छन् मतिमन्द;
यिनलाई छैन थाह प्रेम-व्यथाको कस्तो अन्तर्द्वन्द।

ମୋହରି ସମ୍ମୁଖେ ମୂଢ଼େ ମୋତେ ହସୁଥାଇ
ଯେଣୁ ପ୍ରେମ-କ୍ଳେଶ-ଅନୁଭବ ତାଙ୍କ ନାହିଁ ।

ਮੂਰਖ ਹਨ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਮੇਰੀ ਦਸ਼ਾ ਉੱਤੇ ਹੱਸਦੇ ਹਨ, ਕੀ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪ ਕਦੇ ਇਸ ਪੀੜ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਮਡ੍ਹਲ ’ਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ:- ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤਾਮਿਲ ਨਾਡੂ ਵਿਚ ਜਿਹੜੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਮਾਪਿਆਂ ਅਥਵਾ ਸਮਾਜ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਲਏ ਬਿਨਾਂ ਗੰਧਰਵ ਵਿਆਹ (ਸਰੀਰਕ ਮਿਲਾਪ) ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਸਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਤੇ ਲੜਕੀ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਲੈਣ ਲਈ ਬੜੀ ਕਠਨ-ਪੀੜਾ ਜਨਕ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਣਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ। ਤਾੜ ਪੱਤਰ ਦੇ ਨੋਕੀਲੇ ਤੇ ਆਰੀ ਵਾਂਗ ਤਿੱਖੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਉਤੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਬਿਠਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਦੋਸਤ ਭਾਵੁਕਤਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਘਸੀਟਦੇ,
ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਕ ਪਾਸੇ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਛਿੱਲਤਰਾਂ ਲਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਂਦੇ। ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੀ ਇਸ ਤਰਸ ਯੋਗ ਤੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਭਰਪੂਰ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਕੁੜੀ ਦੇ ਮਾਪੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਇਤਰਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ ਉਹ ਮੰਨ ਜਾਂਦੇ।

मया अनुभूतं 11 तैः अननुभूतत्वात्, बुद्धिहीनाः, यथा मया दृष्टं भवेत् 12 तथा हसेयुः ।

इञ लेका छापाडा हासो̣, बॆभोगान हो̣ड़।
इञ को लान्दावा̣ञ, बॆबुदान ओनको हो̣ड़।।

मां - वांगुरु माण्हुनि न सठी आहे विछोड़े जी पीड़, इहो जाणु।
मुंहिंजी खिल कनि मूर्ख - माण्हूं, इहो जाणु॥

ప్రేమరోగంతో కృశిస్తున్న వారి బాధను అనుభవించి తెలుసుకోలేనివాళ్లు మాత్రమే ప్రేమరోగంతో బాధపడేవాళ్లను చూసి నవ్వుతారు.

نادان ہیں مذاق مرے پیار کا اڑائیں
ہوئی بڑی کٹھن ہیں محبت کی منزلیں

Fools laugh at me before my eyes
For they feel not my pangs and sighs.

हमरे मतिन बिरह क दरद ना भोगै जे लोग।
हमार हँसी उड़ावै, बुद्धिहीन ऊ लोग।।