22 भासांनी तिरुक्कुरल

நீ என்னிடமிருந்து பிரியப்போவது இல்லையானால், அதனை எனக்குச் சொல்; அதல்லாமல், நீ பிரிந்துபோய் விரைந்துவருதல் பற்றிச் சொல்வதானால் அதனை அப்பொழுது உயிர்வாழ்ந்துகொண்டு இருப்பவர்களுக்குச் சொல்.

காதலரின் நோக்கு மட்டுமே புணர்ச்சி குறிப்பதாயின் எனக்கு அது இன்பம் உடையதாயிருக்கும்; இன்று அப்புணர்ச்சி நிகழ்ந்தாலும் அது அவர் என்னிடமிருந்து பிரியப்போகிறார் என்று அஞ்சும் அச்சத்தை உடையதாயிருந்தது.

எனது பிரிவாற்றாமை பற்றி அறிந்த காதலரிடமும் ஒரோவழிப் பிரிவு நிகழ்தலால், அவர் ‘பிரியேன்’ என்று சொன்ன சொல்லையும் என்னால் நம்பமுடியவில்லை.

எதிர்ப்பட்டபோதே முகம் மலர்ந்து இன்சொல் கூறி ‘உன்னிடமிருந்து பிரியமாட்டேன், அஞ்சாதே’ என்று சொன்னவர் பின்னால் தாமே பிரிவாரானால், அவர் சொன்ன தெளிவான சொல்லை மெய்யென்று எண்ணியவர்க்குக் குற்றம் உண்டோ? சொல்லும் செயலும் ஒன்றுக்கொன்று ஒவ்வாமையாகிய குற்றம் செய்தவர் அவரே.

என் உயிர் நீங்காமல் என்னைக் காப்பாற்ற நினைத்தாயானால் அதனை ஆளுதற்கமைந்த காதலர் செல்லுதலை நிறுத்துவாயாக; அவ்வாறு நிறுத்தப்படாமல் அவர் செல்லுவாரானால் அவரால் ஆளப்பட்ட உயிரும் என் உடலைவிட்டு நீங்கும்; அவரோடு கூடுதலும் எனக்கு அரிதாகும்.

தலைவர் தாமே என்முன் நின்று அவரது பிரிவை உணர்த்தும் கொடுமனம் கொண்டவரானால், அத்தன்மை உடையவர் என் ஆற்றாமை அறிந்து வந்து அன்புகாட்டுவார் என்று நான் கொள்ளும் ஆசை பொருளற்றதாகும்.

துறைவன் என்னைப் பிரிந்துசென்றதைத் தாமே உணர்ந்து என் முன்கை இறையினின்றும் கழலுகின்ற வளையல்கள் எனக்கு உணர்த்தாவோ? அவர் சொல்லிக்கேட்டு நீ என்னிடம் வந்துசொல்ல வேண்டுமோ?

பெண்களுக்குத் தம் விருப்பம் அறியும் தோழியர் இல்லாத ஊரில் வாழ்தல் இன்பம் தருவதன்று; தம் காதலரைப் பிரிதல் அதனினும் கொடியதாகும்.

தன்னைத் தொட்டால் மட்டுமே தீ சுடும்; காமநோய்போலத் தன்னிடமிருந்து அகன்றால் சுடும் வல்லமை அதற்கு உண்டா?

காதலர் பிரிவு பற்றிச் சொல்லியவுடன் அதற்கு உடன்பட்டுப் பிரியும்போது நிகழும் துன்பமாகிய நோயையும் நீக்கி, பிரிந்தபின் அப்பிரிவைத்தாங்கி, அதன் பின்னும் இருந்து உயிர்வாழும் மகளிர் உலகில் பலர். என்னால் அவற்றைச் செய்தல் இயலாது. பிரிவு நேர்ந்தால் நான் உயிர்விடுதல் உறுதி.