22 भासांनी तिरुक्कुरल

நடுவுநிலைமையில்லாமல் பிறருடைய நல்ல பொருளை ஒருவன் விரும்புவானானால், அவ்வெஃகுதல் அவன் குடியைக் கெடுத்து, பல குற்றங்களையும் அவனுக்கு அப்போதே கொடுக்கும்.

நடுவுநிலைமை அல்லாமைக்கு நாணி அஞ்சுபவர், பிறர் பொருளால் தமக்குவரும் பயனைக் கருதி, பழிச்செயல்களைச் செய்யமாட்டார்.

அறத்தால் வரும் நிலையான இன்பத்தை விரும்புவோர், தாம் அடையும் நிலையற்ற இன்பத்தைக் கருதி அறமற்ற செயல்களைச் செய்யார்.

ஐம்புலன்களையும் வென்ற குற்றமில்லாத காட்சியினை உடைய சான்றோர், தாம் வறுமைமிக்கவர் என்றெண்ணிப் பிறர் பொருளை விரும்புதல் செய்யார்.

யாரிடமும் பொருளை விரும்பி அறிவற்ற செயல்களைச் செய்வாரானால், நுண்ணிதாய் எல்லா நூல்களையும் கற்ற அறிஞர்களின் அறிவினால் என்ன பயன்?

அருளாகிய அறத்தை விரும்பி, அதற்கு வழியாகிய இல்லறத்தில் இருப்பவன், பிறர் பொருளை விரும்பி அதனை அடைதற்குத் தவறான வழிகளை எண்ணுவானானால் அவ்வெண்ணத்தாலேயே கேடு அடைவான்.

பிறர் பொருளால் ஆகின்ற ஆக்கத்தின் பயன் துய்க்கின்றபோது நன்றாதல் இல்லையென்பதால் அதனை விரும்புதல் கூடாது.

செல்வம் சுருங்காமைக்குக் காரணம் எதுவென்று ஒருவன் ஆராய்வானேயானால், அது மற்றவன் வேண்டும் கைப்பொருளைத் தான் விரும்பாமையாம்.

அறம் என்றறிந்து பிறர் பொருளை விரும்பாத அறிவுடையாரைத் திருமகள் தான் அடைவதற்கான காலமும் இடமும் செவ்வியுமாகிய திறம் அறிந்து சென்று சேர்வாள்.

ஒருவன் பின்விளைவை எண்ணிப்பார்க்காது பிறன் பொருளை விரும்புவானானால், அவ்விருப்பம் அவனுக்கு இறுதியைத் தரும். அப்பொருளை வேண்டாமென்று எண்ணும் முடிவாகிய செருக்கு வெற்றியைத் தரும்.