22 भाषा मे तिरुक्कुरल

செல்வங்கள் யாவற்றுள்ளும் ஆராய்ந்தெடுக்கப்பட்ட செல்வம் அருளாகிய செல்வமே; பொருளால் வரும் செல்வங்கள் யாவும் இழிந்தாரிடமும் இருப்பவை.

நல்ல நெறியில் நின்று தமக்குத் துணையாகும் அறம் எதுவென்று ஆராய்ந்தறிந்து அருள் உடையராதல் வேண்டும். சமயநெறிகள் எல்லாவற்றாலும் ஆய்ந்தாலும் அருளே துணையாகும் என்பதை அறியலாம்.

அருள் நிறைந்த நெஞ்சத்தை உடையவர்களுக்கு இருள் நிறைந்த துன்ப உலகத்துள் புகுதல் என்பது இல்லை.

நிலைபெற்றிருக்கும் உயிர்களைப் பேணி அவற்றிடம் அருள் உடையவனுக்கு அவன் உயிர் அஞ்சுதற்குக் காரணமாகிய தீவினைகள் இல்லையென்று உயர்ந்தோர் கூறுவர்.

அருள் உடையவர்க்கு ஒரு துன்பமும் உண்டாகாது; அதற்குக் காற்று இயங்குகின்ற, வளமுடைய பெரியவுலகில் வாழ்வார் சான்றாவார்.

உயிர்களிடம் காட்டும் அருளைத் தவிர்த்துக் கொடுமைகளைச் செய்கின்றவரை, அறமாகிய உறுதிப்பொருளைச் செய்யாது தாம் துன்புறுவதை மறந்தவரென்று நல்லோர் சொல்லுவர்.

பொருளற்றவர்க்கு இவ்வுலக இன்பம் இல்லையாதல்போல, உயிர்களிடம் அருள் அற்றவர்க்கு மேலுலக இன்பம் இல்லை.

வறியவர் வறுமை நீங்கி ஒருகாலத்தில் செல்வம்பெற்றுப் பொலிவர். ஆனால், அருள் இல்லாதவர் அழிந்தவரே ஆவார்; பின்னொரு காலத்திலும் அவர் அருளைப்பெறுதல் அரிதாகும்.

அருளற்றவன் செய்யும் அறத்தை ஆராய்ந்தால், அது பேரறிவு அற்றவன் மெய்ந்நூலில் சொல்லும் பொருளை உணர்ந்தது போன்றது.

அருளற்றவன் தன்னினும் எளியாரைத் தாக்கச் செல்லும்போது தன்னைவிட வலியார் தன்னைத் தாக்க வரும்போது அவர்முன் தான் அச்சமுற்று நிற்கும் நிலையினை எண்ணிப்பார்த்தல் வேண்டும்.