লোল 22 দা তিরুক্কুরল

பெரியோர் இயல்பு சிற்றினத்தைக் கண்டு அஞ்சுதலாகும்; சிறியோர் இயல்பு சிற்றினம் தம்மிடம் வந்தபோதே அதனைத் தமக்குச் சுற்றமாகக் கருதித் துணிவோடு அதனை ஏற்றுக் கொள்ளலாகும்.

தான் சேர்ந்த நிலத்தின் தன்மையால் நீரானது தனது தன்மை திரிந்து அது சேர்ந்த நிலத்தின் தன்மையதாகும்; அதுபோல, மாந்தர்க்குத் தாம் சேர்ந்த இனத்தின் தன்மையால், அறிவு தன் தன்மை இழந்து, அவ்வினத்தின் தன்மையதாகும்.

மாந்தர்க்குப் பொது உணர்வு என்பது அவர் மனம் காரணமாக அமையும்; இவன் இத்தன்மையவன் என்று உலகத்தாரால் சொல்லப்படும் சொல் அவன் சேர்ந்த இனம் காரணமாக உண்டாகும்.

அறிவானது ஒருவனுக்கு மனத்திடம் உள்ளதுபோலத் தன்னைப் புலப்படுத்தி, அவன் சேர்ந்த இனத்திடம் உள்ளதாகும்.

ஒருவனுக்கு மனத்தின் தூய்மை, செய்யும் வினையின் தூய்மை ஆகிய இரண்டும் அவன் சேர்ந்த இனத்தின் தூய்மை பற்றுக்கோடாக உண்டாகும்.

மனம் தூயராயினவர்க்கு மக்கட்பேறு முதலாய எச்சம் நன்றாகும்; இனம் தூயராயினவர்க்கு நன்றாகாத வினை ஏதுமில்லை.

இவ்வுலகில் வாழும் மக்களுக்கு மனத்தின் நலம் செல்வத்தைக் கொடுக்கும்; இனத்தின் நலம் செல்வத்தோடு எல்லாப் புகழையும் கொடுக்கும்.

முன்னமேயே மனநலத்தை நன்கு உடையவராயிருப்பினும் சான்றோரின் இனநலம் அதற்கு வலிமை சேர்க்கும்.

ஒருவனுக்கு மனநலத்தால் மறுமையின்பம் உண்டாகும்; அதற்கு அச்சிறப்பும் இனநலத்தால் வலிமைபெறும்.

ஒருவனுக்கு நல்லினத்தினும் சிறந்த துணையும் இல்லை; தீயினத்தினும் கொடிய துன்பமும் இல்லை.