22 भासांनी तिरुक्कुरल

ஒருவன் தன்னினும் மெலியாரைத் துன்புறுத்தும்போது, அதனை நடுவுநிலையில் நின்று ஆராய்ந்து மேலும் அவன் அதனைச் செய்யாது, அவனது குற்றத்திற்கேற்பத் தண்டிப்பவனே அரசனாவான்.

பொருள் தங்களிடம் நெடுங்காலம் நிலைத்திருப்பதனை வேண்டுவார், குற்றம்செய்தார்க்கு அளவு கடந்த தண்டனையைக் கொடுப்பார்போல் தொடங்கி, அளவுக்கு அதிகமாகாமல் தண்டித்தல் வேண்டும்.

குடிகள் அஞ்சும் செயல்களைச்செய்து நடக்கும் கொடுங்கோலனானால், அத்தகைய அரசன் உறுதியாக விரைவில் கெடுவான்.

குடிகளால் ‘நம் அரசன் கொடியவன்' என்று சொல்லப்படும் பழிச் சொல்லுக்கு ஆளாகிய மன்னன் வாழும் நாள் குறைந்து செல்வத்தையும் விரைவில் இழப்பான்.

தன்னைக் காண வருவார்க்கு நேரம் ஒதுக்காது, காணும்போது இன்னாத முகத்தினை யுடையவனது பெரிய செல்வம் பேயால் காணப்பட்டதுபோன்ற ஒரு குற்றம் உடையதாம்.

அரசன் கடிய சொல்லை உடையவனாய்க் கண்ணோட்டமும் இல்லாது செயல்படு வானானால், அவனது பெரிய செல்வம் நிலைத்தலின்றி அப்போதே அழியும்.

கடுஞ்சொற்களைப் பேசுதலும், குற்றம்செய்த குடிகளை அளவு கடந்து தண்டித்தலும் அரசனது வெற்றிக்குக் காரணமான வலிமையாகிய இரும்பைத் தேய்க்கும் அரமாகும்.

எச்செயலையும் அமைச்சரோடு இணைந்து ஆராயாது செய்த அரசன் தன் செயல் ஈடேறாதபோது, அமைச்சர்மேல் குற்றம்சாட்டி அவரைச் சினந்து கடிவானானால், அவனது செல்வம் நாள்தோறும் சுருங்கும்.

பகை வருதற்குமுன் பாதுகாப்பாக அரண் செய்துகொள்ளாத அரசன், அதுவரும்போது காக்கும் துணையில்லாததால் அஞ்சி விரைவில் கெடுவான்.

கொடுங்கோல் மன்னன் அறநூல் கல்லாதாரைத் தனக்குத் துணையாக இணைத்துக் கொள்வான். அக்கூட்டம் அல்லாமல் நிலத்திற்கு மிகையான சுமை வேறில்லை.