22 भाषा मे तिरुक्कुरल

विद्वान लोक म्हणटात की मनांत जो भेदभाव तयार जाता तो सदांच हेरांचें लुकसाण करपाच्या वा वायट करपाच्या वृत्तीक जल्माक घालता आनी ताका लागून सदांच द्वेश वा विरोधी वृत्ती जल्माक येता.

मानसीक मत-भेदाक लागून जर कोणूय मोग नासतना मद्दाम जावन तुमचे कडेन झगडपाक आयिल्लो आसत तर तुमी सूड भावना सोडून दिवप, ताका त्रास करपाचो विचार लेगीत करचो न्हय हेच योग्य संस्कार आसात.

सदांच झगडीं करत बसपाचो विचार सगळ्यांत वायट, ह्या असल्या विचारां पसून जो मुक्त जाता तो सदां खातीर आनी कांयम टिकपी यश वा किर्त फावो जातली.

विरोधी वृत्ती वा भेदभाव मनांत दवरप म्हळ्यार सगळ्यांत व्हड दुख्ख बाळगप, जो असल्या भावनांचो नाश करपाक जैतिवंत जालो ताका सासणाचें आनी सगळ्यांत व्हडलें सूख फावो जातले.

विरोधी वृत्ती वा भेदभाव जो मनांतल्यान काडून उडयता आनी मुक्ती प्राप्त करता, ताचेर ह्या संवसारांत कोणूच जैत मेळोवपाक शकना.

जो कोणूय असो विचार करता की विरोधी वृत्ती वा भेदभाव वरवीं कोणाचेरूय जैत मेळोवप सोपें आसता, तेन्ना ताणें समजुवचें की विनाश आनी अपेस ताचे जिणेंत बेगीनूच येवपाचें आसा.

जो मतभेद करपी आसता, मत्सरी आसता ताका देशाच्या अभ्युदयाची दृश्टी नासता, सदांच वेगळेचारान रावता आनी वास्तवीक जैत मेळोवन दिवपी तत्वां मोग आनी सत्य पसून पयस आसता.

जो मनांत निर्माण जाल्लो मतभेद विसरता आनी ताचो विरोध करता तो जैत आनी समृद्धी प्राप्त करतलो, मनांतलो मतभेद वाडत जाल्यार ताचो विनाश जाले बगर रावचो ना.

मनशालो बरो वेळ येता तेन्ना ताका समृद्धी फावो जाता आनी मनांतलो द्वेश तो विसरता. पूण जेन्ना ताचो वायट वेळ येता तेन्ना तो चड भेदभाव करपाक लागता आनी स्वताची फकाणां करून घेता.

मनशांतलो विरोध-भाव सगळ्या प्रकारच्या दुख्खांक जल्म दिता. जर मनीस इश्टागत भाव दवरीत आनी सगळ्यां वांगडा हांसत-खेळत, सुखान रावीत तर बर्‍या गुणांचें आनंद-सूख ताका सासणाचें फावो जातलें.