22 भासांनी तिरुक्कुरल

எச்செயலையும் முடிக்கவல்ல ஆற்றலுடையாரது வல்லமையை அவமதியாமை, தமக்குத் தீமைவராமல் காப்பார் செய்யும் காவல்கள் யாவற்றினும் சிறப்புடையது.

ஆற்றல்களால் பெரியவரை மதியாது அவமதித்து நடப்பாராயின் அந்நடத்தை அவர்களுக்குப் பெரியவர்களால் எப்போதும் நீங்காத துன்பங்களைக் கொடுக்கும்.

பகைவேந்தரைக் கொல்ல வேண்டுமென்று சொல்வாராயின் அதனைச் செய்யவல்ல வேந்தரின் பிழையினை ஒருவன் தன் அழிவை விரும்பினாயின் அறநூலை மீறிச்செய்க.

ஆற்றல் உடையவர்க்கு, ஆற்றல் அற்றவர் தாம் முன்னின்று கொடிய செயல்களைச் செய்தல், கூற்றுவனை அவனாக வருவதற்குமுன்னே தான் கைகாட்டி அழைத்தலை ஒக்கும்.

பகைவர்க்குத் தீங்கு செய்யும் கொடிய வலிமையினை உடைய வேந்தனால் பகைக்கப்பட்ட அரசர், அவனிடமிருந்து தப்பி எங்கேபோய் வாழ்வார்? ஓரிடத்தும் வாழமாட்டார்.

ஒருவன் தீயால் சுடப்பட்டானாயினும் ஒருவாறு உயிர்நீங்காது உய்தல் இயலும்; ஆனால், பெரியவரை அவமதித்து ஒழுகுபவர் உயிர் நீங்காது உய்தல் இயலாது.

அரிய பெருமையுடைய தவம்செய்த பெரியோர் சினம் அடைவாராயின், உறுப்பழகுடைய அரசனது ஆட்சியும் அவன் சேர்த்துவைத்த பெரும்பொருளும் என்னாகும்? முற்றும் அழிந்துவிடும்.

குன்றத்தையொத்த அருந்தவம் மேற்கொண்ட பெரியோர், ஓர் அரசன் கெடவேண்டுமென்று எண்ணுவாரானால், அவன் இந்நிலத்தில் நிலைபெற்றாற்போலும் செல்வத்தை உடையனாயினும், தன் குடியோடும் அழிவான்.

உயர்ந்த தவம்மேற்கொண்ட பெரியோர் சினம்கொள்வாராயின், வேந்தனும் இடையே தன் பதவியிழந்து கெடுவான்.

மிக்க தவத்தினை உடையார் சினம்கொள்வாரானால், அவரால் வெகுளப்பட்ட அரசர், அரண், படை, பொருள், நட்பு என்னும் பெரிய துணைகளைக் கொண்டவராயினும் உய்தற்கு வழியில்லை.