22 भासांनी तिरुक्कुरल

ஒருவனுக்குத் துணைநலம் செல்வம் ஒன்றை மட்டும் கொடுக்கும்; வினைநலமோ அவன் விரும்புவன யாவற்றையும் கொடுக்கும்.

அரசனுக்குப்புகழும் அறமும் பயவாத வினைகளை அமைச்சர் எக்காலத்தும் விலக்குதல் வேண்டும்.

உயர்வுபெற வேண்டுமென்று எண்ணுவார், தம் ஒளி கெடுதற்குக் காரணமாகும் வினை செய்தலைத் தவிர்த்தல் வேண்டும்.

தடுமாற்றமற்ற தெளிவினை உடையவர் தமக்குத் துன்பம் வந்தாலும் அது நீங்குதல்பொருட்டு இழிவான செயல்களைச் செய்யமாட்டார்.

பின்னால் தானே வருந்துதற்குரிய செயல்களை ஒருவன் ஒருகாலும் செய்தல் கூடாது; மயக்கம் காரணமாக அவற்றை ஒருமுறை செய்வானாயின் பின்னர் அத்தகையவற்றைச் செய்யா திருத்தல் நன்று.

தன்னைப் பெற்றெடுத்த தாய் பசித்திருத்தலைக் காண்பான் ஆயினும் சான்றோர் பழிக்கும் செயல்களை ஒருவன் செய்தல் கூடாது.

தீய வினைகளைச்செய்து அதனால் வரும் பழியையேற்றுக்கொண்டு ஒருவன் பெறும் செல்வத்தைக்காட்டிலும் சான்றோர் அனுபவிக்கும் கொடிய வறுமையே உயர்ந்தது.

நூலோர் கண்டித்த செயல்களைத் தாமும் கடிந்து விலக்காது பொருள் கருதிச் செய்வார்க்கு அச்செயல்கள் முடியமாட்டா; முடிந்தாலும் பின் துன்பத்தையே தரும்.

ஒருவன் தீய வினைகளைச்செய்து பிறர் வருந்தக் கொண்ட பொருள்களெல்லாம், அவன் வருந்த அவனைவிட்டு நீங்கும்; தூய வினைகளால் வந்த பொருள்களை முன்னர் இழப்பானாயினும், பின்னர் அவை வந்து பயன் கொடுக்கும்.

அமைச்சர்கள் தீய செயல்களால் பொருள் சேர்த்து அதனால் அரசனுக்கு நன்மைசெய்தல் பசிய மண்பாண்டத்துள்ளே நீரைப்பெய்து அதற்கு நன்மைசெய்ய முயலுதற்கு ஒப்பாகும்.